I jestem szczesliwa, naprawde. Pierwszy raz od... nie pamietam kiedy. Po raz pierwszy mam wrazenie, ze wszystko uklada sie tak, jak powinno. To znaczy, zawsze znajdzie sie cos do poprawy, ale w porownaniu do tych wspanialych rzeczy, jakie mnie spotykaja, te gorsze nie maja zadnego znaczenia. Po raz pierwszy mam wrazenie, ze po cos jednak warto zyc. Ze umierajac moglabym stracic cos bardzo waznego. Tak samo jak stracilabym to, gdyby nie ta jedna, jedyna niby niepozorna decyzja. Z tym, ze wtedy nie wiedzialabym co trace. Ale jezeli kiedys bym sie dowiedziala? Chyba nigdy bym sobie tego nie wybaczyla.

Ale nie ma co gdybac. Jest cudownie. Teraz. Nie mysle o przyszlosci, bo wiem, ze przed nami wiele wspanialych chwil i reszta mnie nie obchodzi. I tak rzadko w ogole mysle o przeszlosci, ze... az sie sobie dziwie. Ale ciesze sie. Zamykanie pewnych zamierzchlych spraw czasem naprawde sie przydaje. Nareszcie moge isc do przodu, bez wrazenia, ze ciagne za soba kule u nogi.

Usmiecham sie. Usmiecham sie do walizek na kolkach, usmiecham sie do dziur na drogach, do latania ponad podloga, do jesiennych lisci, do wspolnych wykladow, do wspolnych porankow, do jego zapachu na mojej poscieli, do wschodu slonca i chinczykow na lodce, do wielkich bluz, zmarznietego posladka na piasku, kwiatow we wlosach, do podskokow na ulicy, do wspolnych posilkow, smyrania noga, przytulania do piersi, zwijania sie ze smiechu z powodu laskotania w celu szantazu, nutelli na plecach, jego koszulek na moim ciele, wspolnych spacerow za reke, do pierscionka, do wielogodzinnych rozmow przez telefon, bukietow w serwetkach, wyznan milosci pod poduszka, do... moglabym tak dlugo.

A, nie, ja sie nie usmiecham. Ja sie smieje jak glupia. A slowo wspolne i jego odmiany jest najpiekniejszym na swiecie. Choc i tak nic nie przebije kocham Cie. Najszczersze w calym wszechswiecie nawet. Warto bylo tyle przecierpiec. I dotrwac. Dziekuje sobie, ze dalam sobie kolejna szanse. Ze zyje. Nareszcie ten fakt mnie niesamowicie cieszy. I cala reszta jest niewazna.

"Nazwisko, imię, imię ojca

data, NIP, Pesel, przebyte choroby

adres, zawód -

nie pamiętam.

Przed tobą na pewno nie istniałam". K. Gucewicz